สืบเนื่องจากวันก่อนหน่วยงานที่ผู้จัดการของผมทำงานอยู่ได้รับการตรวจเยี่ยมจากต้นสังกัด แล้วติดปัญหาตรงที่ไม่มีการปฏิรูปปะติดรูป กิจกรรมต่างๆ มีแต่ใบลงชื่อไม่มีภาพประกอบ ก็คิดโสนะหน้า นี่ถ้าบอกหัวหน้าให้จ้างเราทำเว็บก็สบายไปแล้ว มีทั้งรูปมีทั้งข้อความ เรียกดูอะไรก็ได้ แต่ก็ต้องโสนะหน้าตัวเองด้วยที่ไม่ได้ตังค์แล้วยังต้องเสียเงินซื้อกล้องให้ผู้จัดการไว้ใช้ปะติดรูปอีก
โจทย์ที่ได้คืออยากได้กล้องตัวเล็กๆ พกสะดวก แต่ผมก็เพิ่มไปอีกหน่อยตามประสาคนชอบกล้องด้วยว่า เป็นกล้องที่ผมอยากจะหยิบมาใช้ด้วย สรุปแล้วกล้องที่ผมเลือกคือ Canon S90 ครับ ก็ตั้งใจว่าจะเอาไปทดลองใช้งานที่สวนภูมิรักษ์ธรรมชาติ นครนายก ในวันเสาร์ที่ผ่านมา แต่ก็มีเหตุให้ต้องกลับบ้านเสียก่อน จึงได้แต่ทดลองใช้รอบๆ บ้าน และรูปที่ประกอบในเรื่องนี้จะใช้รูปจากกล้องตัวนี้ทั้งหมด
นี่แหละครับสาเหตุ เป็นหวัดกันงอมแงมทั้ง 2 คน กำลังชงยาละลายเสมหะกันขมันขมี
ปลาทองโตซากิ้นในกระถางที่วางในบ่อปลาคาร์พ
นี่แหละครับปลาคาร์พที่ว่า ไม่ค่อยสวยเท่าไรเพราะเป็นปลาตลาดนัดตัวละ 10 บาท ไม่ใช่ปลาหลักหมื่นหลักแสน
แต่วันนี้ที่ชวนมาดูบ้านผมไม่ได้ชวนมาดูปลา แต่ผมอยากจะพามาดูตู้เย็น ตู้เย็นของผมค่อนข้างใหญ่ แต่ประหยัดไฟมากครับ เปิดช่องแช่เครื่องดื่มก่อน หยิบมาดื่มดับกระหายกันคนละลูก
ช่องแช่เครื่องดื่มมีอยู่อย่างเดียวคือมะพร้าวอ่อน
ดูช่องแช่ผักและผลไม้บ้าง มีมะกอกน้ำ กล้วย มะม่วง
มะกอกน้ำ
ที่ช่องแช่เนื้อมีไก่อยู่ 2-3 ตัว สดมากๆ สดจนเดินหนีไปได้
ไก่กุ๊กๆ
รอบๆ บ้านก็คงมีประมาณนี้แหละครับ ก็พยายามหาอะไรๆ มาเก็บไว้ในตู้เย็นเรื่อยๆ ส่วนเรื่องกล้อง Canon S90 นั้น ก็ค่อนข้างพอใจครับ แม้คุณภาพของภาพจะสู้กล้อง dSLR ที่ผมใช้อยู่ไม่ได้ แต่ถ้าดูความสะดวกในการพกพา โดยผมพกใส่กระเป๋ากางเกงทั้งวันแบบไม่รู้สึกว่ามีภาระอะไรเลย ข้อนี้ก็ชนะกล้องที่ผมมีอยู่ขาดลอย
==================================
==================================
รูปแรกน่ารักดี ^^
ถ้าผ่านไปแถวนั้นคงต้องแวะไปชมตู้เย็นที่บ้านซะแล้ว